Todos os livrosTodos os capítulos
2 Coríntios 5
Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1Porque sabemos que, se nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos um edifício de Deus, uma casa não feita por mãos, [mas] eterna, nos céus.
Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον, αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
oidamen gar hoti ean he epigeios hemon oikia tu skenus kataluthe oikodomen ek theu echomen oikian acheiropoieton aionion en tois uranois
2Porque nesta [casa] gememos, desejando sermos revestidos de nossa habitação do céu;
Καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες·
kai gar en tuto stenadzomen to oiketerion hemon to ex uranu ependusasthai epipothuntes
3Dado que, se estivermos vestidos, não seremos achados nus.
εἴγε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα.
eige kai endusamenoi u gumnoi heurethesometha
4Pois de fato nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos pressionados, não porque queremos ser despidos, mas sim, revestidos; para que a mortalidade seja devorada pela vida.
Καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι· ἐφ᾿ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι, ἀλλ᾿ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.
kai gar hoi ontes en to skenei stenadzomen barumenoi ef ho u thelomen ekdusasthai all ependusasthai hina katapothe to thneton hupo tes dzoes
5E para isto mesmo que Deus nos preparou, ele que também deu o penhor do Espírito.
Ὁ δὲ κατεργασάμενος ἡμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο Θεός, ὁ καὶ δοὺς ἡμῖν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ πνεύματος.
ho de katergasamenos hemas eis auto tuto theos ho kai dus hemin ton arrabona tu pneumatos
6Por isso sempre temos confiança, e sabemos que, enquanto habitarmos no corpo, estamos ausentes do Senhor.
Θαρροῦντες οὖν πάντοτε, καὶ εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου —
tharruntes un pantote kai eidotes hoti endemuntes en to somati ekdemumen apo tu kuriu
7(Pois andamos pela fé, e não pela vista).
διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν, οὐ διὰ εἴδους —
dia pisteos gar peripatumen u dia eidus
8Temos, porém, confiança, e queremos mais deixar o corpo, e habitar com o Senhor;
θαρροῦμεν δέ, καὶ εὐδοκοῦμεν μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος, καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν Κύριον.
tharrumen de kai eudokumen mallon ekdemesai ek tu somatos kai endemesai pros ton kurion
9Por isso também desejamos muito ser agradáveis a ele, quer presentes [no nosso corpo] ,quer ausentes;
Διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα, εἴτε ἐνδημοῦντες, εἴτε ἐκδημοῦντες, εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι.
dio kai filotimumetha eite endemuntes eite ekdemuntes euarestoi auto einai
10Pois todos devemos comparecer diante do Tribunal de Cristo, para que cada um receba o pagamento das coisas que fez no corpo, seja bem ou mal.
Τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος, πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθόν, εἴτε κακόν.
tus gar pantas hemas fanerothenai dei emprosthen tu bematos tu christu hina komisetai hekastos ta dia tu somatos pros ha epraxen eite agathon eite kakon
11Conhecendo, pois, o temor ao Senhor, persuadimos as pessoas para a fé, e a Deus somos claramente visíveis; mas espero, também, que estejamos claramente visíveis em vossas consciências.
Εἰδότες οὖν τὸν φόβον τοῦ Κυρίου ἀνθρώπους πείθομεν, Θεῷ δὲ πεφανερώμεθα· ἐλπίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι.
eidotes un ton fobon tu kuriu anthropus peithomen theo de pefanerometha elpidzo de kai en tais suneidesesin humon pefanerosthai
12Porque não nos recomendamos novamente para vós; mas damos oportunidade de vos orgulhardes de nós; para que tenhais [o que responder] aos que se orgulham da aparência, e não do coração.
Οὐ γὰρ πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνομεν ὑμῖν, ἀλλὰ ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα ἔχητε πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους καὶ οὐ καρδίᾳ.
u gar palin heautus sunistanomen humin alla aformen didontes humin kauchematos huper hemon hina echete pros tus en prosopo kauchomenus kai u kardia
13Pois se nós enlouquecemos, é para Deus; se estamos sensatos, é para vós.
Εἴτε γὰρ ἐξέστημεν, Θεῷ· εἴτε σωφρονοῦμεν, ὑμῖν.
eite gar exestemen theo eite sofronumen humin
14Porque é o amor de Cristo que nos controla; pois temos certeza que, se um morreu por todos, logo todos morreram.
Ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς, κρίναντας τοῦτο, ὅτι εἰ εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον·
he gar agape tu christu sunechei hemas krinantas tuto hoti ei heis huper panton apethanen ara hoi pantes apethanon
15E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas sim, para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν, ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι.
kai huper panton apethanen hina hoi dzontes meketi heautois dzosin alla to huper auton apothanonti kai egerthenti
16Portanto daqui em diante a ninguém conhecemos segundo a carne, e ainda que também tenhamos conhecido a Cristo segundo a carne, todavia agora não o conhecemos [assim] .
Ὥστε ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατὰ σάρκα· εἰ δὲ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστόν, ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν.
hoste hemeis apo tu nun udena oidamen kata sarka ei de kai egnokamen kata sarka christon alla nun uketi ginoskomen
17Portanto, se alguém está em Cristo, uma nova criatura [é] ; as coisas velhas já passaram, eis que tudo se fez novo.
Ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδού, γέγονε καινὰ τὰ πάντα.
hoste ei tis en christo kaine ktisis ta archaia parelthen idu gegone kaina ta panta
18E tudo isto [vem] de Deus, o qual por Jesus Cristo nos reconciliou consigo, e nos deu o ministério da reconciliação.
Τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ, τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς·
ta de panta ek tu theu tu katallaxantos hemas heauto dia iesu christu kai dontos hemin ten diakonian tes katallages
19Porque Deus estava em Cristo reconciliando consigo ao mundo, não lhes atribuindo seus pecados; e pôs em nós a palavra da reconciliação.
ὡς ὅτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ, μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν, καὶ θέμενος ἐν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς καταλλαγῆς.
hos hoti theos en en christo kosmon katallasson heauto me logidzomenos autois ta paraptomata auton kai themenos en hemin ton logon tes katallages
20Assim, pois, nós somos embaixadores da parte de Cristo, como se Deus rogasse por nós; [por isso] ,rogamos em Cristo: Reconciliai-vos com Deus.
Ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσβεύομεν, ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι᾿ ἡμῶν· δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ, καταλλάγητε τῷ Θεῷ.
huper christu un presbeuomen hos tu theu parakaluntos di hemon deometha huper christu katallagete to theo
21Pois ele fez com que aquele que não conheceu pecado [se tornasse] pecado por nós; para que nós nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Τὸν γὰρ μὴ γνόντα ἁμαρτίαν, ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, ἵνα ἡμεῖς γινώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ.
ton gar me gnonta hamartian huper hemon hamartian epoiesen hina hemeis ginometha dikaiosune theu en auto
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.