Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Romanos 3

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra
Tradução:BLIVREARARC69NTLH

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1QUAL é logo a vantagem do judeu? Ou qual a utilidade da circuncisão?

Τί οὖν τὸ περισσὸν τοῦ Ἰουδαίου, ἢ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς;

ti un to perisson tu iudaiu e tis he ofeleia tes peritomes

2Muita, em toda a maneira, porque, primeiramente, as palavras de Deus lhe foram confiadas,

Πολὺ κατὰ πάντα τρόπον· πρῶτον μὲν γὰρ ὅτι ἐπιστεύθησαν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ.

polu kata panta tropon proton men gar hoti episteuthesan ta logia tu theu

3Pois quê? Se alguns foram incrédulos, a sua incredulidade aniquilará a fidelidade de Deus?

Τί γὰρ εἰ ἠπίστησάν τινες; Μὴ ἡ ἀπιστία αὐτῶν τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ καταργήσει;

ti gar ei epistesan tines me he apistia auton ten pistin tu theu katargesei

4De maneira nenhuma; sempre seja Deus verdadeiro, e todo o homem mentiroso; como está escrito: Para que sejas justificado em tuas palavras, e venças quando fores julgado.

Μὴ γένοιτο· γινέσθω δὲ ὁ Θεὸς ἀληθής, πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς γέγραπται, Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.

me genoito ginestho de ho theos alethes pas de anthropos pseustes kathos gegraptai hopos an dikaiothes en tois logois su kai nikeses en to krinesthai se

5E, se a nossa injustiça for causa da justiça de Deus, que diremos? Porventura será Deus injusto, trazendo ira sobre nós? (Falo como homem).

Εἰ δὲ ἡ ἀδικία ἡμῶν Θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησι, τί ἐροῦμεν; Μὴ ἄδικος ὁ Θεὸς ὁ ἐπιφέρων τὴν ὀργήν; — κατὰ ἄνθρωπον λέγω —

ei de he adikia hemon theu dikaiosunen sunistesi ti erumen me adikos ho theos ho epiferon ten orgen kata anthropon lego

6De maneira nenhuma: doutro modo, como julgará Deus o mundo?

Μὴ γένοιτο· ἐπεὶ πῶς κρινεῖ ὁ Θεὸς τὸν κόσμον;

me genoito epei pos krinei ho theos ton kosmon

7Mas, se pela minha mentira abundou mais a verdade de Deus para glória sua, por que sou eu ainda julgado também como pecador?

Εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι;

ei gar he aletheia tu theu en to emo pseusmati eperisseusen eis ten doxan autu ti eti kago hos hamartolos krinomai

8E por que não dizemos (como somos blasfemados, e como alguns dizem que dizemos): Façamos males, para que venham bens? A condenação desses é justa.

Καὶ μή — καθὼς βλασφημούμεθα, καὶ καθώς φασί τινες ἡμᾶς λέγειν — ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά; Ὧν τὸ κρίμα ἔνδικόν ἐστι.

kai me kathos blasfemumetha kai kathos fasi tines hemas legein hoti poiesomen ta kaka hina elthe ta agatha hon to krima endikon esti

9Pois quê? Somos nós mais excelentes? de maneira nenhuma, pois já dantes demonstramos que, tanto judeus como gregos, todos estão debaixo do pecado;

Τί οὖν; Προεχόμεθα; Οὐ πάντως· προῃτιασάμεθα γὰρ Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας πάντας ὑφ᾿ ἁμαρτίαν εἶναι,

ti un proechometha u pantos proetiasametha gar iudaius te kai hellenas pantas huf hamartian einai

10Como está escrito: Não há um justo, nem um sequer.

καθὼς γέγραπται ὅτι Οὐκ ἔστι δίκαιος οὐδὲ εἷς·

kathos gegraptai hoti uk esti dikaios ude heis

11Não há ninguém que entenda; não há ninguém que busque a Deus.

οὐκ ἔστιν ὁ συνιῶν, οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεόν·

uk estin ho sunion uk estin ho ekdzeton ton theon

12Todos se extraviaram, e juntamente se fizeram inúteis. Não há quem faça o bem, não há nem um só.

πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν· οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός·

pantes exeklinan hama echreiothesan uk esti poion chrestoteta uk estin heos henos

13A sua garganta é um sepulcro aberto: com as suas línguas tratam enganosamente: peçonha de áspides está debaixo de seus lábios;

τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν· ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν·

tafos aneogmenos ho larugx auton tais glossais auton edoliusan ios aspidon hupo ta cheile auton

14Cuja boca está cheia de maldição e amargura.

ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει·

hon to stoma aras kai pikrias gemei

15Os seus pés são ligeiros para derramar sangue.

ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα·

oxeis hoi podes auton ekcheai haima

16Em seus caminhos há destruição e miséria;

σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν,

suntrimma kai talaiporia en tais hodois auton

17E não conheceram o caminho da paz.

καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν·

kai hodon eirenes uk egnosan

18Não há temor de Deus diante de seus olhos.

οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

uk esti fobos theu apenanti ton ofthalmon auton

19Ora, nós sabemos que tudo o que a lei diz aos que estão debaixo da lei o diz, para que toda a boca esteja fechada e todo o mundo seja condenável diante de Deus.

Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει, τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ, ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ, καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ·

oidamen de hoti hosa ho nomos legei tois en to nomo lalei hina pan stoma frage kai hupodikos genetai pas ho kosmos to theo

20Por isso nenhuma carne será justificada diante dele pelas obras da lei, porque pela lei vem o conhecimento do pecado.

διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ· διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας.

dioti ex ergon nomu u dikaiothesetai pasa sarx enopion autu dia gar nomu epignosis hamartias

21Mas agora se manifestou sem a lei a justiça de Deus, tendo o testemunho da lei e dos profetas;

Νυνὶ δὲ χωρὶς νόμου δικαιοσύνη Θεοῦ πεφανέρωται, μαρτυρουμένη ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν·

nuni de choris nomu dikaiosune theu pefanerotai marturumene hupo tu nomu kai ton profeton

22Isto é, a justiça de Deus pela fé em Jesus Cristo para todos e sobre todos os que creem; porque não há diferença.

δικαιοσύνη δὲ Θεοῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς πάντας καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς πιστεύοντας· οὐ γάρ ἐστι διαστολή·

dikaiosune de theu dia pisteos iesu christu eis pantas kai epi pantas tus pisteuontas u gar esti diastole

23Porque todos pecaram e destituídos estão da glória de Deus;

πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ,

pantes gar hemarton kai husteruntai tes doxes tu theu

24Sendo justificados gratuitamente pela sua graça, pela redenção que há em Cristo Jesus,

δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

dikaiumenoi dorean te autu chariti dia tes apolutroseos tes en christo iesu

25Ao qual Deus propôs para propiciação pela fé no seu sangue, para demonstrar a sua justiça pela remissão dos pecados dantes cometidos, sob a paciência de Deus;

ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον, διὰ τῆς πίστεως, ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι, εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων,

hon proetheto ho theos hilasterion dia tes pisteos en to autu haimati eis endeixin tes dikaiosunes autu dia ten paresin ton progegonoton hamartematon

26Para demonstração da sua justiça neste tempo presente, para que ele seja justo e justificador daquele que tem fé em Jesus.

ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ· πρὸς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ.

en te anoche tu theu pros endeixin tes dikaiosunes autu en to nun kairo eis to einai auton dikaion kai dikaiunta ton ek pisteos iesu

27Onde está logo a jactância? É excluída. Por qual lei? Das obras? Não; mas pela lei da fé.

Ποῦ οὖν ἡ καύχησις; Ἐξεκλείσθη. Διὰ ποίου νόμου; Τῶν ἔργων; Οὐχί, ἀλλὰ διὰ νόμου πίστεως.

pu un he kauchesis exekleisthe dia poiu nomu ton ergon uchi alla dia nomu pisteos

28Concluímos pois que o homem é justificado pela fé sem as obras da lei.

Λογιζόμεθα οὖν πίστει δικαιοῦσθαι ἄνθρωπον, χωρὶς ἔργων νόμου.

logidzometha un pistei dikaiusthai anthropon choris ergon nomu

29É porventura Deus somente dos judeus? E não o é também dos gentios? Também dos gentios, certamente.

Ἢ Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνον; Οὐχὶ δὲ καὶ ἐθνῶν; Ναὶ καὶ ἐθνῶν·

e iudaion ho theos monon uchi de kai ethnon nai kai ethnon

30Se Deus é um só, que justifica pela fé a circuncisão, e por meio da fé a incircuncisão,

ἐπείπερ εἷς ὁ Θεός, ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως, καὶ ἀκροβυστίαν διὰ τῆς πίστεως.

epeiper heis ho theos hos dikaiosei peritomen ek pisteos kai akrobustian dia tes pisteos

31Anulamos, pois, a lei pela fé? De maneira nenhuma, antes estabelecemos a lei.

Νόμον οὖν καταργοῦμεν διὰ τῆς πίστεως; Μὴ γένοιτο· ἀλλὰ νόμον ἱστῶμεν.

nomon un katargumen dia tes pisteos me genoito alla nomon histomen

Anterior: Romanos 2Próximo: Romanos 4
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Texto bíblico da Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.

Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções