Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Romanos 3

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra
Tradução:BLIVREARARC69NTLH

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1Qual é, pois, a vantagem do judeu? Ou qual a utilidade da circuncisão?

Τί οὖν τὸ περισσὸν τοῦ Ἰουδαίου, ἢ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς;

ti un to perisson tu iudaiu e tis he ofeleia tes peritomes

2Muita, sob todos os aspectos. Principalmente porque aos judeus foram confiados os oráculos de Deus.

Πολὺ κατὰ πάντα τρόπον· πρῶτον μὲν γὰρ ὅτι ἐπιστεύθησαν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ.

polu kata panta tropon proton men gar hoti episteuthesan ta logia tu theu

3E daí? Se alguns não creram, a incredulidade deles virá desfazer a fidelidade de Deus?

Τί γὰρ εἰ ἠπίστησάν τινες; Μὴ ἡ ἀπιστία αὐτῶν τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ καταργήσει;

ti gar ei epistesan tines me he apistia auton ten pistin tu theu katargesei

4De maneira nenhuma! Seja Deus verdadeiro, e mentiroso, todo homem, segundo está escrito: Para seres justificado nas tuas palavras e venhas a vencer quando fores julgado.

Μὴ γένοιτο· γινέσθω δὲ ὁ Θεὸς ἀληθής, πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς γέγραπται, Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.

me genoito ginestho de ho theos alethes pas de anthropos pseustes kathos gegraptai hopos an dikaiothes en tois logois su kai nikeses en to krinesthai se

5Mas, se a nossa injustiça traz a lume a justiça de Deus, que diremos? Porventura, será Deus injusto por aplicar a sua ira? (Falo como homem.)

Εἰ δὲ ἡ ἀδικία ἡμῶν Θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησι, τί ἐροῦμεν; Μὴ ἄδικος ὁ Θεὸς ὁ ἐπιφέρων τὴν ὀργήν; — κατὰ ἄνθρωπον λέγω —

ei de he adikia hemon theu dikaiosunen sunistesi ti erumen me adikos ho theos ho epiferon ten orgen kata anthropon lego

6Certo que não. Do contrário, como julgará Deus o mundo?

Μὴ γένοιτο· ἐπεὶ πῶς κρινεῖ ὁ Θεὸς τὸν κόσμον;

me genoito epei pos krinei ho theos ton kosmon

7E, se por causa da minha mentira, fica em relevo a verdade de Deus para a sua glória, por que sou eu ainda condenado como pecador?

Εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ, τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι;

ei gar he aletheia tu theu en to emo pseusmati eperisseusen eis ten doxan autu ti eti kago hos hamartolos krinomai

8E por que não dizemos, como alguns, caluniosamente, afirmam que o fazemos: Pratiquemos males para que venham bens? A condenação destes é justa.

Καὶ μή — καθὼς βλασφημούμεθα, καὶ καθώς φασί τινες ἡμᾶς λέγειν — ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά; Ὧν τὸ κρίμα ἔνδικόν ἐστι.

kai me kathos blasfemumetha kai kathos fasi tines hemas legein hoti poiesomen ta kaka hina elthe ta agatha hon to krima endikon esti

9Que se conclui? Temos nós qualquer vantagem? Não, de forma nenhuma; pois já temos demonstrado que todos, tanto judeus como gregos, estão debaixo do pecado;

Τί οὖν; Προεχόμεθα; Οὐ πάντως· προῃτιασάμεθα γὰρ Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας πάντας ὑφ᾿ ἁμαρτίαν εἶναι,

ti un proechometha u pantos proetiasametha gar iudaius te kai hellenas pantas huf hamartian einai

10como está escrito: Não há justo, nem um sequer,

καθὼς γέγραπται ὅτι Οὐκ ἔστι δίκαιος οὐδὲ εἷς·

kathos gegraptai hoti uk esti dikaios ude heis

11não há quem entenda, não há quem busque a Deus;

οὐκ ἔστιν ὁ συνιῶν, οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεόν·

uk estin ho sunion uk estin ho ekdzeton ton theon

12todos se extraviaram, à uma se fizeram inúteis; não há quem faça o bem, não há nem um sequer.

πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν· οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός·

pantes exeklinan hama echreiothesan uk esti poion chrestoteta uk estin heos henos

13A garganta deles é sepulcro aberto; com a língua, urdem engano, veneno de víbora está nos seus lábios,

τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν· ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν·

tafos aneogmenos ho larugx auton tais glossais auton edoliusan ios aspidon hupo ta cheile auton

14a boca, eles a têm cheia de maldição e de amargura;

ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει·

hon to stoma aras kai pikrias gemei

15são os seus pés velozes para derramar sangue,

ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα·

oxeis hoi podes auton ekcheai haima

16nos seus caminhos, há destruição e miséria;

σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν,

suntrimma kai talaiporia en tais hodois auton

17desconheceram o caminho da paz.

καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν·

kai hodon eirenes uk egnosan

18Não há temor de Deus diante de seus olhos.

οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

uk esti fobos theu apenanti ton ofthalmon auton

19Ora, sabemos que tudo o que a lei diz, aos que vivem na lei o diz para que se cale toda boca, e todo o mundo seja culpável perante Deus,

Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει, τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ, ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ, καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ·

oidamen de hoti hosa ho nomos legei tois en to nomo lalei hina pan stoma frage kai hupodikos genetai pas ho kosmos to theo

20visto que ninguém será justificado diante dele por obras da lei, em razão de que pela lei vem o pleno conhecimento do pecado.

διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ· διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας.

dioti ex ergon nomu u dikaiothesetai pasa sarx enopion autu dia gar nomu epignosis hamartias

21Mas agora, sem lei, se manifestou a justiça de Deus testemunhada pela lei e pelos profetas;

Νυνὶ δὲ χωρὶς νόμου δικαιοσύνη Θεοῦ πεφανέρωται, μαρτυρουμένη ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν·

nuni de choris nomu dikaiosune theu pefanerotai marturumene hupo tu nomu kai ton profeton

22justiça de Deus mediante a fé em Jesus Cristo, para todos [e sobre todos] os que creem; porque não há distinção,

δικαιοσύνη δὲ Θεοῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς πάντας καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς πιστεύοντας· οὐ γάρ ἐστι διαστολή·

dikaiosune de theu dia pisteos iesu christu eis pantas kai epi pantas tus pisteuontas u gar esti diastole

23pois todos pecaram e carecem da glória de Deus,

πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ,

pantes gar hemarton kai husteruntai tes doxes tu theu

24sendo justificados gratuitamente, por sua graça, mediante a redenção que há em Cristo Jesus,

δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

dikaiumenoi dorean te autu chariti dia tes apolutroseos tes en christo iesu

25a quem Deus propôs, no seu sangue, como propiciação, mediante a fé, para manifestar a sua justiça, por ter Deus, na sua tolerância, deixado impunes os pecados anteriormente cometidos;

ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον, διὰ τῆς πίστεως, ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι, εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων,

hon proetheto ho theos hilasterion dia tes pisteos en to autu haimati eis endeixin tes dikaiosunes autu dia ten paresin ton progegonoton hamartematon

26tendo em vista a manifestação da sua justiça no tempo presente, para ele mesmo ser justo e o justificador daquele que tem fé em Jesus.

ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ· πρὸς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ.

en te anoche tu theu pros endeixin tes dikaiosunes autu en to nun kairo eis to einai auton dikaion kai dikaiunta ton ek pisteos iesu

27Onde, pois, a jactância? Foi de todo excluída. Por que lei? Das obras? Não; pelo contrário, pela lei da fé.

Ποῦ οὖν ἡ καύχησις; Ἐξεκλείσθη. Διὰ ποίου νόμου; Τῶν ἔργων; Οὐχί, ἀλλὰ διὰ νόμου πίστεως.

pu un he kauchesis exekleisthe dia poiu nomu ton ergon uchi alla dia nomu pisteos

28Concluímos, pois, que o homem é justificado pela fé, independentemente das obras da lei.

Λογιζόμεθα οὖν πίστει δικαιοῦσθαι ἄνθρωπον, χωρὶς ἔργων νόμου.

logidzometha un pistei dikaiusthai anthropon choris ergon nomu

29É, porventura, Deus somente dos judeus? Não o é também dos gentios? Sim, também dos gentios,

Ἢ Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνον; Οὐχὶ δὲ καὶ ἐθνῶν; Ναὶ καὶ ἐθνῶν·

e iudaion ho theos monon uchi de kai ethnon nai kai ethnon

30visto que Deus é um só, o qual justificará, por fé, o circunciso e, mediante a fé, o incircunciso.

ἐπείπερ εἷς ὁ Θεός, ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως, καὶ ἀκροβυστίαν διὰ τῆς πίστεως.

epeiper heis ho theos hos dikaiosei peritomen ek pisteos kai akrobustian dia tes pisteos

31Anulamos, pois, a lei pela fé? Não, de maneira nenhuma! Antes, confirmamos a lei.

Νόμον οὖν καταργοῦμεν διὰ τῆς πίστεως; Μὴ γένοιτο· ἀλλὰ νόμον ἱστῶμεν.

nomon un katargumen dia tes pisteos me genoito alla nomon histomen

Anterior: Romanos 2Próximo: Romanos 4
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Texto bíblico da Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.

Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções