Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Mateus 15

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra
Tradução:BLIVREARARC69NTLH

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:

Τότε προσέρχονται τῷ Ἰησοῦ οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, λέγοντες,

tote proserchontai to iesu hoi apo hierosolumon grammateis kai farisaioi legontes

2Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.

Διὰ τί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσι τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων; Οὐ γὰρ νίπτονται τὰς χεῖρας αὐτῶν, ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν.

dia ti hoi mathetai su parabainusi ten paradosin ton presbuteron u gar niptontai tas cheiras auton hotan arton esthiosin

3Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Διὰ τί καὶ ὑμεῖς παραβαίνετε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν;

ho de apokritheis eipen autois dia ti kai humeis parabainete ten entolen tu theu dia ten paradosin humon

4Porque Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.

Ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο, λέγων, Τίμα τὸν πατέρα σοῦ καὶ τὴν μητέρα· καί, Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω·

ho gar theos eneteilato legon tima ton patera su kai ten metera kai ho kakologon patera e metera thanato teleutato

5Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;

ὑμεῖς δὲ λέγετε, Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, Δῶρον, ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς, καὶ οὐ μὴ τιμήσῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ·

humeis de legete hos an eipe to patri e te metri doron ho ean ex emu ofelethes kai u me timese ton patera autu e ten metera autu

6esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.

καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν·

kai ekurosate ten entolen tu theu dia ten paradosin humon

7Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:

ὑποκριταί, καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν Ἠσαΐας, λέγων,

hupokritai kalos proefeteuse peri humon esaias legon

8Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.

Ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ.

engidzei moi ho laos hutos to stomati auton kai tois cheilesi me tima he de kardia auton porro apechei ap emu

9E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.

Μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.

maten de sebontai me didaskontes didaskalias entalmata anthropon

10E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:

Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον, εἶπεν αὐτοῖς, Ἀκούετε καὶ συνίετε.

kai proskalesamenos ton ochlon eipen autois akuete kai suniete

11não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.

Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον· ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος, τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

u to eiserchomenon eis to stoma koinoi ton anthropon alla to ekporeuomenon ek tu stomatos tuto koinoi ton anthropon

12Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?

Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπον αὐτῷ, Οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες τὸν λόγον ἐσκανδαλίσθησαν;

tote proselthontes hoi mathetai autu eipon auto oidas hoti hoi farisaioi akusantes ton logon eskandalisthesan

13Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε, Πᾶσα φυτεία, ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος, ἐκριζωθήσεται.

ho de apokritheis eipe pasa futeia hen uk efuteusen ho pater mu ho uranios ekridzothesetai

14Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.

Ἄφετε αὐτούς· ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.

afete autus hodegoi eisi tufloi tuflon tuflos de tuflon ean hodege amfoteroi eis bothunon pesuntai

15Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.

Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ, Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν ταύτην.

apokritheis de ho petros eipen auto frason hemin ten parabolen tauten

16Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε;

ho de iesus eipen akmen kai humeis asunetoi este

17Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?

Οὔπω νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ, καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται;

upo noeite hoti pan to eisporeuomenon eis to stoma eis ten koilian chorei kai eis afedrona ekballetai

18Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.

Τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

ta de ekporeuomena ek tu stomatos ek tes kardias exerchetai kakeina koinoi ton anthropon

19Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.

Ἐκ γὰρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι·

ek gar tes kardias exerchontai dialogismoi poneroi fonoi moicheiai porneiai klopai pseudomarturiai blasfemiai

20São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.

ταῦτά ἐστι τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον· τὸ δὲ ἀνίπτοις χερσὶ φαγεῖν οὐ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

tauta esti ta koinunta ton anthropon to de aniptois chersi fagein u koinoi ton anthropon

21Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.

Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.

kai exelthon ekeithen ho iesus anechoresen eis ta mere turu kai sidonos

22E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.

Καὶ ἰδού, γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ, λέγουσα, Ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαβίδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.

kai idu gune chananaia apo ton horion ekeinon exelthusa ekraugasen auto legusa eleeson me kurie huie dabid he thugater mu kakos daimonidzetai

23Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.

Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτόν, λέγοντες, Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.

ho de uk apekrithe aute logon kai proselthontes hoi mathetai autu eroton auton legontes apoluson auten hoti kradzei opisthen hemon

24Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.

ho de apokritheis eipen uk apestalen ei me eis ta probata ta apololota oiku israel

25Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!

Ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνηει αὐτῷ λέγουσα, Κύριε, βοήθει μοι.

he de elthusa prosekuneei auto legusa kurie boethei moi

26Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.

ho de apokritheis eipen uk esti kalon labein ton arton ton teknon kai balein tois kunariois

27Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.

Ἡ δὲ εἶπε, Ναί, Κύριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν.

he de eipe nai kurie kai gar ta kunaria esthiei apo ton psichion ton piptonton apo tes trapedzes ton kurion auton

28Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.

Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις· γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. Καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

tote apokritheis ho iesus eipen aute o gunai megale su he pistis genetheto soi hos theleis kai iathe he thugater autes apo tes horas ekeines

29Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.

Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἦλθε παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας· καὶ ἀναβὰς εἰς τὸ ὄρος ἐκάθητο ἐκεῖ.

kai metabas ekeithen ho iesus elthe para ten thalassan tes galilaias kai anabas eis to oros ekatheto ekei

30E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.

Καὶ προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, ἔχοντες μεθ᾿ ἑαυτῶν χωλούς, τυφλούς, κωφούς, κυλλούς, καὶ ἑτέρους πολλούς, καὶ ἔρριψαν αὐτοὺς παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς·

kai proselthon auto ochloi polloi echontes meth heauton cholus tuflus kofus kullus kai heterus pollus kai erripsan autus para tus podas tu iesu kai etherapeusen autus

31De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.

ὥστε τοὺς ὄχλους θαυμάσαι, βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας, κυλλοὺς ὑγιεῖς, χωλοὺς περιπατοῦντας, καὶ τυφλοὺς βλέποντας· καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν Ἰσραήλ.

hoste tus ochlus thaumasai blepontas kofus laluntas kullus hugieis cholus peripatuntas kai tuflus blepontas kai edoxasan ton theon israel

32E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπε, Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέρας τρεῖς προσμένουσί μοι, καὶ οὐκ ἔχουσι τί φάγωσι· καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ.

ho de iesus proskalesamenos tus mathetas autu eipe splanchnidzomai epi ton ochlon hoti ede hemeras treis prosmenusi moi kai uk echusi ti fagosi kai apolusai autus nesteis u thelo mepote ekluthosin en te hodo

33Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?

Καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι, ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον;

kai legusin auto hoi mathetai autu pothen hemin en eremia artoi tosutoi hoste chortasai ochlon tosuton

34Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.

Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά, καὶ ὀλίγα ἰχθύδια.

kai legei autois ho iesus posus artus echete hoi de eipon hepta kai oliga ichthudia

35Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,

Καὶ ἐκέλευσε τοῖς ὄχλοις ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὴν γῆν·

kai ekeleuse tois ochlois anapesein epi ten gen

36tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.

καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας, εὐχαριστήσας ἔκλασε, καὶ ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, οἱ δὲ μαθηταὶ τῷ ὄχλῳ.

kai labon tus hepta artus kai tus ichthuas eucharistesas eklase kai edoke tois mathetais autu hoi de mathetai to ochlo

37Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.

Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν· καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων, ἑπτὰ σπυρίδας πλήρεις.

kai efagon pantes kai echortasthesan kai eran to perisseuon ton klasmaton hepta spuridas plereis

38Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.

Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν τετρακισχίλιοι ἄνδρες, χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.

hoi de esthiontes esan tetrakischilioi andres choris gunaikon kai paidion

39E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.

Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἐνέβη εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια Μαγδαλά.

kai apolusas tus ochlus enebe eis to ploion kai elthen eis ta horia magdala

Anterior: Mateus 14Próximo: Mateus 16
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Texto bíblico da Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.

Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções