Todos os livrosTodos os capítulos
Lucas 7
Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) + Textus Receptus (TR)
Esconder o originalVer palavra por palavraAbaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
Ἐπεὶ δὲ ἐπλήρωσε πάντα τὰ ῥήματα αὐτοῦ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ, εἰσῆλθεν εἰς Καπερναούμ.
epei de eplerose panta ta rhemata autu eis tas akoas tu lau eiselthen eis kapernaum
2Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλε τελευτᾷν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος.
hekatontarchu de tinos dulos kakos echon emelle teleutan hos en auto entimos
3Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
Ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων, ἐρωτῶν αὐτὸν ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ.
akusas de peri tu iesu apesteile pros auton presbuterus ton iudaion eroton auton hopos elthon diasose ton dulon autu
4Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
Οἱ δέ, παραγενόμενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, παρεκάλουν αὐτὸν σπουδαίως, λέγοντες ὅτι ἄξιός ἐστιν ᾧ παρέξει τοῦτο·
hoi de paragenomenoi pros ton iesun parekalun auton spudaios legontes hoti axios estin ho parexei tuto
5pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
ἀγαπᾷ γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν, καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἡμῖν.
agapa gar to ethnos hemon kai ten sunagogen autos okodomesen hemin
6Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο σὺν αὐτοῖς. Ἤδη δὲ αὐτοῦ οὐ μακρὰν ἀπέχοντος ἀπὸ τῆς οἰκίας, ἔπεμψε πρὸς αὐτὸν ὁ ἑκατόνταρχος φίλους, λέγων αὐτῷ, Κύριε, μὴ σκύλλου· οὐ γάρ εἰμι ἱκανὸς ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην μου εἰσέλθῃς·
ho de iesus eporeueto sun autois ede de autu u makran apechontos apo tes oikias epempse pros auton ho hekatontarchos filus legon auto kurie me skullu u gar eimi hikanos hina hupo ten stegen mu eiselthes
7E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα πρός σε ἐλθεῖν· ἀλλὰ εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.
dio ude emauton exiosa pros se elthein alla eipe logo kai iathesetai ho pais mu
8Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
Καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων ὑπ᾿ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, Πορεύθητι, καὶ πορεύεται· καὶ ἄλλῳ, Ἔρχου, καὶ ἔρχεται· καὶ τῷ δούλῳ μου, Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.
kai gar ego anthropos eimi hupo exusian tassomenos echon hup emauton stratiotas kai lego tuto poreutheti kai poreuetai kai allo erchu kai erchetai kai to dulo mu poieson tuto kai poiei
9Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia: — Eu afirmo a vocês que nunca vi tanta fé, nem mesmo entre o povo de Israel!
Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν αὐτόν, καὶ στραφεὶς τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπε, Λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον.
akusas de tauta ho iesus ethaumasen auton kai strafeis to akoluthunti auto ochlo eipe lego humin ude en to israel tosauten pistin heuron
10Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
Καὶ ὑποστρέψαντες οἱ πεμφθέντες εἰς τὸν οἶκον εὗρον τὸν ἀσθενοῦντα δοῦλον ὑγιαίνοντα.
kai hupostrepsantes hoi pemfthentes eis ton oikon heuron ton asthenunta dulon hugiainonta
11Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἑξῆς, ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοί, καὶ ὄχλος πολύς.
kai egeneto en te hexes eporeueto eis polin kalumenen nain kai suneporeuonto auto hoi mathetai autu hikanoi kai ochlos polus
12Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
Ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδού, ἐξεκομίζετο τεθνηκώς, υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα· καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ.
hos de engise te pule tes poleos kai idu exekomidzeto tethnekos huios monogenes te metri autu kai haute en chera kai ochlos tes poleos hikanos en sun aute
13Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse: — Não chore.
Καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ, καὶ εἶπεν αὐτῇ, Μὴ κλαῖε.
kai idon auten ho kurios esplanchnisthe ep aute kai eipen aute me klaie
14Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse: — Moço, eu ordeno a você: levante-se!
Καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ· οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν. Καὶ εἶπε, Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι.
kai proselthon hepsato tes soru hoi de bastadzontes estesan kai eipe neaniske soi lego egertheti
15O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
Καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρός, καὶ ἤρξατο λαλεῖν. Καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ.
kai anekathisen ho nekros kai erxato lalein kai edoken auton te metri autu
16Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande profeta apareceu entre nós! Deus veio salvar o seu povo!
Ἔλαβε δὲ φόβος ἅπαντας, καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι Προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι Ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
elabe de fobos hapantas kai edoxadzon ton theon legontes hoti profetes megas egegertai en hemin kai hoti epeskepsato ho theos ton laon autu
17Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ λόγος οὗτος ἐν ὅλῃ τῇ Ἰουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ, καὶ ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ.
kai exelthen ho logos hutos en hole te iudaia peri autu kai en pase te perichoro
18Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
Καὶ ἀπήγγειλαν Ἰωάννῃ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ πάντων τούτων.
kai apengeilan ioanne hoi mathetai autu peri panton tuton
19e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
Καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἰησοῦν, λέγων, Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος, ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν;
kai proskalesamenos duo tinas ton matheton autu ho ioannes epempse pros ton iesun legon su ei ho erchomenos e allon prosdokomen
20Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
Παραγενόμενοι δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες εἶπον, Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἀπέσταλκεν ἡμᾶς πρός σε, λέγων, Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος, ἢ ἄλλον προσδοκῶμεν;
paragenomenoi de pros auton hoi andres eipon ioannes ho baptistes apestalken hemas pros se legon su ei ho erchomenos e allon prosdokomen
21Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
Ἐν αὐτῇ δὲ τῇ ὥρᾳ ἐθεράπευσε πολλοὺς ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο τὸ βλέπειν.
en aute de te hora etherapeuse pollus apo noson kai mastigon kai pneumaton poneron kai tuflois pollois echarisato to blepein
22Depois respondeu aos discípulos de João: — Voltem e contem a João o que vocês viram e ouviram. Digam a ele que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são curados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e os pobres recebem o evangelho.
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε· ὅτι τυφλοὶ ἀναβλέπουσι, χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται·
kai apokritheis ho iesus eipen autois poreuthentes apangeilate ioanne ha eidete kai ekusate hoti tufloi anablepusi choloi peripatusi leproi katharidzontai kofoi akuusi nekroi egeirontai ptochoi euangelidzontai
23E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
καὶ μακάριός ἐστιν, ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί.
kai makarios estin hos ean me skandalisthe en emoi
24Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João: — O que vocês foram ver no deserto? Um caniço sacudido pelo vento?
Ἀπελθόντων δὲ τῶν ἀγγέλων Ἰωάννου, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς ὄχλους περὶ Ἰωάννου, Τί ἐξεληλύθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; Κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον;
apelthonton de ton angelon ioannu erxato legein pros tus ochlus peri ioannu ti exeleluthate eis ten eremon theasasthai kalamon hupo anemu saleuomenon
25O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
Ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; Ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; Ἰδού, οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν.
alla ti exeleluthate idein anthropon en malakois himatiois emfiesmenon idu hoi en himatismo endoxo kai trufe huparchontes en tois basileiois eisin
26Então me digam: o que foram ver? Um profeta? Sim. E eu afirmo que vocês viram muito mais do que um profeta.
Ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; Προφήτην; Ναί, λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου.
alla ti exeleluthate idein profeten nai lego humin kai perissoteron profetu
27Porque João é aquele a respeito de quem as Escrituras Sagradas dizem: “Aqui está o meu mensageiro, disse Deus. Eu o enviarei adiante de você para preparar o seu caminho.”
Οὗτός ἐστι περὶ οὗ γέγραπται, Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.
hutos esti peri hu gegraptai idu ego apostello ton angelon mu pro prosopu su hos kataskeuasei ten hodon su emprosthen su
28— Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
Λέγω γὰρ ὑμῖν, μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ οὐδείς ἐστιν· ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστι.
lego gar humin meidzon en gennetois gunaikon profetes ioannu tu baptistu udeis estin ho de mikroteros en te basileia tu theu meidzon autu esti
29Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν Θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου·
kai pas ho laos akusas kai hoi telonai edikaiosan ton theon baptisthentes to baptisma ioannu
30Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς, μὴ βαπτισθέντες ὑπ᾿ αὐτοῦ.
hoi de farisaioi kai hoi nomikoi ten bulen tu theu ethetesan eis heautus me baptisthentes hup autu
31E Jesus terminou, dizendo: — Mas com quem posso comparar as pessoas de hoje? Com quem elas são parecidas?
Εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι;
eipe de ho kurios tini un homoioso tus anthropus tes geneas tautes kai tini eisin homoioi
32Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro: “Nós tocamos músicas de casamento, mas vocês não dançaram! Cantamos músicas de sepultamento, mas vocês não choraram!”
Ὅμοιοί εἰσι παιδίοις τοῖς ἐν ἀγορᾷ καθημένοις, καὶ προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις, καὶ λέγουσιν, Ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε· ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκλαύσατε.
homoioi eisi paidiois tois en agora kathemenois kai prosfonusin allelois kai legusin eulesamen humin kai uk orchesasthe ethrenesamen humin kai uk eklausate
33João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
Ἐλήλυθε γὰρ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς μήτε ἄρτον ἐσθίων μήτε οἶνον πίνων, καὶ λέγετε, Δαιμόνιον ἔχει·
eleluthe gar ioannes ho baptistes mete arton esthion mete oinon pinon kai legete daimonion echei
34O Filho do Homem come e bebe, e vocês dizem: “Vejam! Esse homem é comilão e beberrão; é amigo dos cobradores de impostos e de outras pessoas de má fama.”
ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγετε, Ἰδού, ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν.
eleluthen ho huios tu anthropu esthion kai pinon kai legete idu anthropos fagos kai oinopotes telonon filos kai hamartolon
35Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
Καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς πάντων.
kai edikaiothe he sofia apo ton teknon autes panton
36Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
Ἠρώτα δέ τις αὐτὸν τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαρισαίου ἀνεκλίθη.
erota de tis auton ton farisaion hina fage met autu kai eiselthon eis ten oikian tu farisaiu aneklithe
37Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro, cheio de perfume,
Καὶ ἰδού, γυνὴ ἐν τῇ πόλει, ἥτις ἦν ἁμαρτωλός, ἐπιγνοῦσα ὅτι ἀνάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου,
kai idu gune en te polei hetis en hamartolos epignusa hoti anakeitai en te oikia tu farisaiu komisasa alabastron muru
38e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
καὶ στᾶσα παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὀπίσω κλαίουσα, ἤρξατο βρέχειν τοὺς πόδας αὐτοῦ τοῖς δάκρυσι, καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσε, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ ἤλειφε τῷ μύρῳ.
kai stasa para tus podas autu opiso klaiusa erxato brechein tus podas autu tois dakrusi kai tais thrixi tes kefales autes exemasse kai katefilei tus podas autu kai eleife to muro
39Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta, saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
Ἰδὼν δὲ ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων, Οὗτος, εἰ ἦν προφήτης, ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι.
idon de ho farisaios ho kalesas auton eipen en heauto legon hutos ei en profetes eginosken an tis kai potape he gune hetis haptetai autu hoti hamartolos esti
40Jesus então disse ao fariseu: — Simão, tenho uma coisa para lhe dizer: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν, Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. Ὁ δέ φησι, Διδάσκαλε, εἰπέ.
kai apokritheis ho iesus eipe pros auton simon echo soi ti eipein ho de fesi didaskale eipe
41Jesus disse: — Dois homens tinham uma dívida com um homem que costumava emprestar dinheiro. Um deles devia quinhentas moedas de prata, e o outro, cinquenta,
Δύο χρεωφειλέται ἦσαν δανειστῇ τινί· ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.
duo chreofeiletai esan daneiste tini ho heis ofeile denaria pentakosia ho de heteros pentekonta
42mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
Μὴ ἐχόντων δὲ αὐτῶν ἀποδοῦναι, ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. Τίς οὖν αὐτῶν, εἰπέ, πλεῖον αὐτὸν ἀγαπήσει;
me echonton de auton apodunai amfoterois echarisato tis un auton eipe pleion auton agapesei
43— Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão. — Você está certo! — disse Jesus.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Σίμων εἶπεν, Ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ὀρθῶς ἔκρινας.
apokritheis de ho simon eipen hupolambano hoti ho to pleion echarisato ho de eipen auto orthos ekrinas
44Então virou-se para a mulher e disse a Simão: — Você está vendo esta mulher? Quando entrei, você não me ofereceu água para lavar os pés, porém ela os lavou com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
Καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα, τῷ Σίμωνι ἔφη, Βλέπεις ταύτην τὴν γυναῖκα; Εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ ἐπὶ τοὺς πόδας μου οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέ μου τοὺς πόδας, καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξε.
kai strafeis pros ten gunaika to simoni efe blepeis tauten ten gunaika eiselthon su eis ten oikian hudor epi tus podas mu uk edokas haute de tois dakrusin ebrexe mu tus podas kai tais thrixi tes kefales autes exemaxe
45Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
Φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας· αὕτη δέ, ἀφ᾿ ἧς εἰσῆλθον, οὐ διέλιπε καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας.
filema moi uk edokas haute de af hes eiselthon u dielipe katafilusa mu tus podas
46Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça, porém ela derramou perfume nos meus pés.
Ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέ μου τοὺς πόδας.
elaio ten kefalen mu uk eleipsas haute de muro eleipse mu tus podas
47Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
Οὗ χάριν, λέγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησε πολύ· ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ.
hu charin lego soi afeontai hai hamartiai autes hai pollai hoti egapese polu ho de oligon afietai oligon agapa
48Então Jesus disse à mulher: — Os seus pecados estão perdoados.
Εἶπε δὲ αὐτῇ, Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι.
eipe de aute afeontai su hai hamartiai
49Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
Καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς, Τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν;
kai erxanto hoi sunanakeimenoi legein en heautois tis hutos estin hos kai hamartias afiesin
50Mas Jesus disse à mulher: — A sua fé salvou você. Vá em paz.
Εἶπε δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα, Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εἰς εἰρήνην.
eipe de pros ten gunaika he pistis su sesoke se poreuu eis eirenen
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) ® Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.
Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções