Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Lucas 1

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra
Tradução:BLIVREARARC69NTLH

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1TENDO pois muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,

Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων,

epeideper polloi epecheiresan anataxasthai diegesin peri ton pepleroforemenon en hemin pragmaton

2Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio, e foram ministros da palavra,

καθὼς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπ᾿ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λόγου,

kathos paredosan hemin hoi ap arches autoptai kai huperetai genomenoi tu logu

3Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;

ἔδοξε κἀμοί, παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς, καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε,

edoxe kamoi parekoluthekoti anothen pasin akribos kathexes soi grapsai kratiste theofile

4Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.

ἵνα ἐπιγνῷς περὶ ὧν κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν.

hina epignos peri hon katechethes logon ten asfaleian

5Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas d’Aarão; e o seu nome era Isabel.

Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας, ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά· καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἐλισάβετ.

egeneto en tais hemerais herodu tu basileos tes iudaias hiereus tis onomati dzacharias ex efemerias abia kai he gune autu ek ton thugateron aaron kai to onoma autes elisabet

6E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.

Ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι.

esan de dikaioi amfoteroi enopion tu theu poreuomenoi en pasais tais entolais kai dikaiomasi tu kuriu amemptoi

7E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.

Καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν.

kai uk en autois teknon kathoti he elisabet en steira kai amfoteroi probebekotes en tais hemerais auton esan

8E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,

Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ,

egeneto de en to hierateuein auton en te taxei tes efemerias autu enanti tu theu

9Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.

κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας, ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

kata to ethos tes hierateias elache tu thumiasai eiselthon eis ton naon tu kuriu

10E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso;

Καὶ πᾶν τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ ἦν προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος.

kai pan to plethos tu lau en proseuchomenon exo te hora tu thumiamatos

11E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.

Ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου, ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος.

ofthe de auto angelos kuriu hestos ek dexion tu thusiasteriu tu thumiamatos

12E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.

Καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν.

kai etarachthe dzacharias idon kai fobos epepesen ep auton

13Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος, Μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην.

eipe de pros auton ho angelos me fobu dzacharia dioti eisekusthe he deesis su kai he gune su elisabet gennesei huion soi kai kaleseis to onoma autu ioannen

14E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,

Καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται.

kai estai chara soi kai agalliasis kai polloi epi te gennesei autu charesontai

15Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe;

Ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ, καὶ πνεύματος ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ.

estai gar megas enopion tu kuriu kai oinon kai sikera u me pie kai pneumatos hagiu plesthesetai eti ek koilias metros autu

16E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,

Καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν·

kai pollus ton huion israel epistrepsei epi kurion ton theon auton

17E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos; com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.

καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον.

kai autos proeleusetai enopion autu en pneumati kai dunamei eliu epistrepsai kardias pateron epi tekna kai apeitheis en fronesei dikaion hetoimasai kurio laon kateskeuasmenon

18Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.

Καὶ εἶπε Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον, Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; Ἐγὼ γάρ εἰμι πρεσβύτης, καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῆς.

kai eipe dzacharias pros ton angelon kata ti gnosomai tuto ego gar eimi presbutes kai he gune mu probebekuia en tais hemerais autes

19E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas;

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ, Ἐγώ εἰμι Γαβριὴλ ὁ παρεστηκὼς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· καὶ ἀπεστάλην λαλῆσαι πρός σε, καὶ εὐαγγελίσασθαί σοι ταῦτα.

kai apokritheis ho angelos eipen auto ego eimi gabriel ho parestekos enopion tu theu kai apestalen lalesai pros se kai euangelisasthai soi tauta

20E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.

Καὶ ἰδού, ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι, ἄχρι ἧς ἡμέρας γένηται ταῦτα, ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μου, οἵτινες πληρωθήσονται εἰς τὸν καιρὸν αὐτῶν.

kai idu ese siopon kai me dunamenos lalesai achri hes hemeras genetai tauta anth hon uk episteusas tois logois mu hoitines plerothesontai eis ton kairon auton

21E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.

Καὶ ἦν ὁ λαὸς προσδοκῶν τὸν Ζαχαρίαν· καὶ ἐθαύμαζον ἐν τῷ χρονίζειν αὐτὸν ἐν τῷ ναῷ.

kai en ho laos prosdokon ton dzacharian kai ethaumadzon en to chronidzein auton en to nao

22E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha visto alguma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.

Ἐξελθὼν δὲ οὐκ ἠδύνατο λαλῆσαι αὐτοῖς· καὶ ἐπέγνωσαν ὅτι ὀπτασίαν ἑώρακεν ἐν τῷ ναῷ· καὶ αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς, καὶ διέμενε κωφός.

exelthon de uk edunato lalesai autois kai epegnosan hoti optasian heoraken en to nao kai autos en dianeuon autois kai diemene kofos

23E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.

Καὶ ἐγένετο, ὡς ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.

kai egeneto hos eplesthesan hai hemerai tes leiturgias autu apelthen eis ton oikon autu

24E depois daqueles dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:

Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε, λέγουσα

meta de tautas tas hemeras sunelaben elisabet he gune autu kai periekruben heauten menas pente legusa

25Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.

ὅτι Οὕτω μοι πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τὸ ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις.

hoti huto moi pepoieken ho kurios en hemerais hais epeiden afelein to oneidos mu en anthropois

26E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,

Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ᾗ ὄνομα Ναζαρέθ,

en de to meni to hekto apestale ho angelos gabriel hupo tu theu eis polin tes galilaias he onoma nadzareth

27A uma virgem desposada com um varão, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.

πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρί, ᾧ ὄνομα Ἰωσήφ, ἐξ οἴκου Δαβίδ· καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ.

pros parthenon memnesteumenen andri ho onoma iosef ex oiku dabid kai to onoma tes parthenu mariam

28E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo: bendita tu entre as mulheres.

Καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε, Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν.

kai eiselthon ho angelos pros auten eipe chaire kecharitomene ho kurios meta su eulogemene su en gunaixin

29E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.

Ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος.

he de idusa dietarachthe epi to logo autu kai dielogidzeto potapos eie ho aspasmos hutos

30Disse-lhe então o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus;

Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ, Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ.

kai eipen ho angelos aute me fobu mariam heures gar charin para to theo

31E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.

Καὶ ἰδού, συλλήψῃ ἐν γαστρί, καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.

kai idu sullepse en gastri kai texe huion kai kaleseis to onoma autu iesun

32Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;

Οὗτος ἔσται μέγας, καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται· καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ,

hutos estai megas kai huios hupsistu klethesetai kai dosei auto kurios ho theos ton thronon dabid tu patros autu

33E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.

καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος.

kai basileusei epi ton oikon iakob eis tus aionas kai tes basileias autu uk estai telos

34E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço varão?

Εἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον, Πῶς ἔσται τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;

eipe de mariam pros ton angelon pos estai tuto epei andra u ginosko

35E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ, Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ, καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ.

kai apokritheis ho angelos eipen aute pneuma hagion epeleusetai epi se kai dunamis hupsistu episkiasei soi dio kai to gennomenon hagion klethesetai huios theu

36E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;

Καὶ ἰδού, Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου, καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν γήρᾳ αὐτῆς· καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ.

kai idu elisabet he sungenes su kai aute suneilefuia huion en gera autes kai hutos men hektos estin aute te kalumene steira

37Porque para Deus nada é impossível.

Ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα.

hoti uk adunatesei para to theo pan rhema

38Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.

Εἶπε δὲ Μαριάμ, Ἰδού, ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.

eipe de mariam idu he dule kuriu genoito moi kata to rhema su kai apelthen ap autes ho angelos

39E naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,

Ἀναστᾶσα δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς, εἰς πόλιν Ἰούδα,

anastasa de mariam en tais hemerais tautais eporeuthe eis ten oreinen meta spudes eis polin iuda

40E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.

καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου, καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ.

kai eiselthen eis ton oikon dzachariu kai espasato ten elisabet

41E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo;

Καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς· καὶ ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ,

kai egeneto hos ekusen he elisabet ton aspasmon tes marias eskirtese to brefos en te koilia autes kai eplesthe pneumatos hagiu he elisabet

42E exclamou com grande voz, e disse: Bendita tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.

καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ, καὶ εἶπεν, Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.

kai anefonese fone megale kai eipen eulogemene su en gunaixi kai eulogemenos ho karpos tes koilias su

43E donde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?

Καὶ πόθεν μοι τοῦτο, ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με;

kai pothen moi tuto hina elthe he meter tu kuriu mu pros me

44Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.

Ἰδοὺ γάρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου.

idu gar hos egeneto he fone tu aspasmu su eis ta ota mu eskirtesen en agalliasei to brefos en te koilia mu

45Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.

Καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα, ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου.

kai makaria he pisteusasa hoti estai teleiosis tois lelalemenois aute para kuriu

46Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,

Καὶ εἶπε Μαριάμ, Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον,

kai eipe mariam megalunei he psuche mu ton kurion

47E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;

καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου.

kai egalliase to pneuma mu epi to theo to soteri mu

48Porque atentou na baixeza de sua serva; pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada:

Ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. Ἰδοὺ γάρ, ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί.

hoti epeblepsen epi ten tapeinosin tes dules autu idu gar apo tu nun makariusi me pasai hai geneai

49Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e santo é o seu nome.

Ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

hoti epoiese moi megaleia ho dunatos kai hagion to onoma autu

50E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.

Καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς γενεῶν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.

kai to eleos autu eis geneas geneon tois fobumenois auton

51Com o seu braço obrou valorosamente; dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.

Ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ· διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν.

epoiese kratos en brachioni autu dieskorpisen huperefanus dianoia kardias auton

52Depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.

Καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων, καὶ ὕψωσε ταπεινούς.

katheile dunastas apo thronon kai hupsose tapeinus

53Encheu de bens os famintos, e despediu vazios os ricos.

Πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν, καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς.

peinontas eneplesen agathon kai plutuntas exapesteile kenus

54Auxiliou a Israel seu servo, recordando-se da sua misericórdia,

Ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους,

antelabeto israel paidos autu mnesthenai eleus

55(Como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.

καθὼς ἐλάλησε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.

kathos elalese pros tus pateras hemon to abraam kai to spermati autu eis ton aiona

56E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.

Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡσεὶ μῆνας τρεῖς, καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.

emeine de mariam sun aute hosei menas treis kai hupestrepsen eis ton oikon autes

57E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz e teve um filho.

Τῇ δὲ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ ἐγέννησεν υἱόν.

te de elisabet eplesthe ho chronos tu tekein auten kai egennesen huion

58E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.

Καὶ ἤκουσαν οἱ περίοικοι καὶ οἱ συγγενεῖς αὐτῆς ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ μετ᾿ αὐτῆς, καὶ συνέχαιρον αὐτῇ.

kai ekusan hoi perioikoi kai hoi sungeneis autes hoti emegalune kurios to eleos autu met autes kai sunechairon aute

59E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.

Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ, ἦλθον περιτεμεῖν τὸ παιδίον· καὶ ἐκάλουν αὐτὸ ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ζαχαρίαν.

kai egeneto en te ogdoe hemera elthon peritemein to paidion kai ekalun auto epi to onomati tu patros autu dzacharian

60E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.

Καὶ ἀποκριθεῖσα ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν, Οὐχί, ἀλλὰ κληθήσεται Ἰωάννης.

kai apokritheisa he meter autu eipen uchi alla klethesetai ioannes

61E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.

Καὶ εἶπον πρὸς αὐτὴν ὅτι Οὐδείς ἐστιν ἐν τῇ συγγενείᾳ σου ὃς καλεῖται τῷ ὀνόματι τούτῳ.

kai eipon pros auten hoti udeis estin en te sungeneia su hos kaleitai to onomati tuto

62E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.

Ἐνένευον δὲ τῷ πατρὶ αὐτοῦ, τὸ τί ἂν θέλοι καλεῖσθαι αὐτόν.

eneneuon de to patri autu to ti an theloi kaleisthai auton

63E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.

Καὶ αἰτήσας πινακίδιον ἔγραψε, λέγων, Ἰωάννης ἐστὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἐθαύμασαν πάντες.

kai aitesas pinakidion egrapse legon ioannes esti to onoma autu kai ethaumasan pantes

64E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.

Ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν Θεόν.

aneochthe de to stoma autu parachrema kai he glossa autu kai elalei eulogon ton theon

65E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas estas coisas.

Καὶ ἐγένετο ἐπὶ πάντας φόβος τοὺς περιοικοῦντας αὐτούς· καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ὀρεινῇ τῆς Ἰουδαίας διελαλεῖτο πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα.

kai egeneto epi pantas fobos tus perioikuntas autus kai en hole te oreine tes iudaias dielaleito panta ta rhemata tauta

66E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será pois este menino? E a mão do Senhor estava com ele.

Καὶ ἔθεντο πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν, λέγοντες, Τί ἄρα τὸ παιδίον τοῦτο ἔσται; Καὶ χεὶρ Κυρίου ἦν μετ᾿ αὐτοῦ.

kai ethento pantes hoi akusantes en te kardia auton legontes ti ara to paidion tuto estai kai cheir kuriu en met autu

67E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:

Καὶ Ζαχαρίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπλήσθη πνεύματος ἁγίου, καὶ προεφήτευσε, λέγων,

kai dzacharias ho pater autu eplesthe pneumatos hagiu kai proefeteuse legon

68Bendito o Senhor Deus d’Israel, porque visitou e remiu o seu povo.

Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησε λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ,

eulogetos kurios ho theos tu israel hoti epeskepsato kai epoiese lutrosin to lao autu

69E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi seu servo.

καὶ ἤγειρε κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν τῷ οἴκῳ Δαβὶδ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ —

kai egeire keras soterias hemin en to oiko dabid tu paidos autu

70Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;

καθὼς ἐλάλησε διὰ στόματος τῶν ἁγίων τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ —

kathos elalese dia stomatos ton hagion ton ap aionos profeton autu

71Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos aborrecem;

σωτηρίαν ἐξ ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων ἡμᾶς·

soterian ex echthron hemon kai ek cheiros panton ton misunton hemas

72Para manifestar misericórdia a nossos pais, e lembrar-se do seu santo concerto,

ποιῆσαι ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ μνησθῆναι διαθήκης ἁγίας αὐτοῦ,

poiesai eleos meta ton pateron hemon kai mnesthenai diathekes hagias autu

73E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,

ὅρκον ὃν ὤμοσε πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν, τοῦ δοῦναι ἡμῖν,

horkon hon omose pros abraam ton patera hemon tu dunai hemin

74De conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,

ἀφόβως, ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν ῥυσθέντας, λατρεύειν αὐτῷ

afobos ek cheiros ton echthron hemon rhusthentas latreuein auto

75Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.

ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ ἐνώπιον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν.

en hosioteti kai dikaiosune enopion autu pasas tas hemeras tes dzoes hemon

76E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;

Καὶ σύ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ· προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ·

kai su paidion profetes hupsistu klethese proporeuse gar pro prosopu kuriu hetoimasai hodus autu

77Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados;

τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν αὐτῶν,

tu dunai gnosin soterias to lao autu en afesei hamartion auton

78Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o Oriente do alto nos visitou;

διὰ σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν, ἐν οἷς ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους,

dia splanchna eleus theu hemon en hois epeskepsato hemas anatole ex hupsus

79Para alumiar aos que estão assentados em trevas e sombra de morte; a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.

ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης.

epifanai tois en skotei kai skia thanatu kathemenois tu kateuthunai tus podas hemon eis hodon eirenes

80E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, καὶ ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσραήλ.

to de paidion euxane kai ekrataiuto pneumati kai en en tais eremois heos hemeras anadeixeos autu pros ton israel

Anterior: Marcos 16Próximo: Lucas 2
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Texto bíblico da Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.

Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções