Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Atos 27

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra
Tradução:BLIVREARARC69NTLH

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.

Ὡς δὲ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμᾶς εἰς τὴν Ἰταλίαν, παρεδίδουν τόν τε Παῦλον καί τινας ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ, ὀνόματι Ἰουλίῳ, σπείρης Σεβαστῆς.

hos de ekrithe tu apoplein hemas eis ten italian paredidun ton te paulon kai tinas heterus desmotas hekatontarche onomati iulio speires sebastes

2Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.

Ἐπιβάντες δὲ πλοίῳ Ἀδραμυττηνῷ, μέλλοντες πλεῖν τοὺς κατὰ τὴν Ἀσίαν τόπους, ἀνήχθημεν, ὄντος σὺν ἡμῖν Ἀριστάρχου Μακεδόνος Θεσσαλονικέως.

epibantes de ploio adramutteno mellontes plein tus kata ten asian topus anechthemen ontos sun hemin aristarchu makedonos thessalonikeos

3No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.

Τῇ τε ἑτέρᾳ κατήχθημεν εἰς Σιδῶνα· φιλανθρώπως τε ὁ Ἰούλιος τῷ Παύλῳ χρησάμενος ἐπέτρεψε πρὸς φίλους πορευθέντα ἐπιμελείας τυχεῖν.

te te hetera katechthemen eis sidona filanthropos te ho iulios to paulo chresamenos epetrepse pros filus poreuthenta epimeleias tuchein

4Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;

Κἀκεῖθεν ἀναχθέντες ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κύπρον, διὰ τὸ τοὺς ἀνέμους εἶναι ἐναντίους.

kakeithen anachthentes hupepleusamen ten kupron dia to tus anemus einai enantius

5e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.

Τό τε πέλαγος τὸ κατὰ τὴν Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν διαπλεύσαντες, κατήλθομεν εἰς Μύρα τῆς Λυκίας.

to te pelagos to kata ten kilikian kai pamfulian diapleusantes katelthomen eis mura tes lukias

6Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.

Κἀκεῖ εὑρὼν ὁ ἑκατόνταρχος πλοῖον Ἀλεξανδρῖνον πλέον εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐνεβίβασεν ἡμᾶς εἰς αὐτό.

kakei heuron ho hekatontarchos ploion alexandrinon pleon eis ten italian enebibasen hemas eis auto

7Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.

Ἐν ἱκαναῖς δὲ ἡμέραις βραδυπλοοῦντες, καὶ μόλις γενόμενοι κατὰ τὴν Κνίδον, μὴ προσεῶντος ἡμᾶς τοῦ ἀνέμου, ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κρήτην κατὰ Σαλμώνην·

en hikanais de hemerais braduplountes kai molis genomenoi kata ten knidon me proseontos hemas tu anemu hupepleusamen ten kreten kata salmonen

8Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.

μόλις τε παραλεγόμενοι αὐτὴν ἤλθομεν εἰς τόπον τινὰ καλούμενον Καλοὺς Λιμένας, ᾧ ἐγγὺς ἦν πόλις Λασαία.

molis te paralegomenoi auten elthomen eis topon tina kalumenon kalus limenas ho engus en polis lasaia

9Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,

Ἱκανοῦ δὲ χρόνου διαγενομένου, καὶ ὄντος ἤδη ἐπισφαλοῦς τοῦ πλοός, διὰ τὸ καὶ τὴν νηστείαν ἤδη παρεληλυθέναι, παρῄνει ὁ Παῦλος

hikanu de chronu diagenomenu kai ontos ede episfalus tu ploos dia to kai ten nesteian ede pareleluthenai parenei ho paulos

10dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.

λέγων αὐτοῖς, Ἄνδρες, θεωρῶ ὅτι μετὰ ὕβρεως καὶ πολλῆς ζημίας, οὐ μόνον τοῦ φόρτου καὶ τοῦ πλοίου ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, μέλλειν ἔσεσθαι τὸν πλοῦν.

legon autois andres theoro hoti meta hubreos kai polles dzemias u monon tu fortu kai tu ploiu alla kai ton psuchon hemon mellein esesthai ton plun

11Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.

Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος τῷ κυβερνήτῃ καὶ τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις.

ho de hekatontarchos to kubernete kai to nauklero epeitheto mallon e tois hupo tu paulu legomenois

12Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.

Ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν, οἱ πλείους ἔθεντο βουλὴν ἀναχθῆναι κἀκεῖθεν, εἴ πως δύναιντο καταντήσαντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι, λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατὰ λίβα καὶ κατὰ χῶρον.

aneuthetu de tu limenos huparchontos pros paracheimasian hoi pleius ethento bulen anachthenai kakeithen ei pos dunainto katantesantes eis foinika paracheimasai limena tes kretes bleponta kata liba kai kata choron

13Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.

Ὑποπνεύσαντος δὲ νότου, δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι, ἄραντες ἆσσον παρελέγοντο τὴν Κρήτην.

hupopneusantos de notu doxantes tes protheseos kekratekenai arantes asson parelegonto ten kreten

14Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;

Μετ᾿ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλε κατ᾿ αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικός, ὁ καλούμενος Εὐροκλύδων·

met u polu de ebale kat autes anemos tufonikos ho kalumenos eurokludon

15e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.

συναρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίου, καὶ μὴ δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ, ἐπιδόντες ἐφερόμεθα.

sunarpasthentos de tu ploiu kai me dunamenu antofthalmein to anemo epidontes eferometha

16Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;

Νησίον δέ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαύδην μόλις ἰσχύσαμεν περικρατεῖς γενέσθαι τῆς σκάφης·

nesion de ti hupodramontes kalumenon klauden molis ischusamen perikrateis genesthai tes skafes

17e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.

ἣν ἄραντες, βοηθείαις ἐχρῶντο, ὑποζωννύντες τὸ πλοῖον· φοβούμενοί τε μὴ εἰς τὴν Σύρτιν ἐκπέσωσι, χαλάσαντες τὸ σκεῦος, οὕτως ἐφέροντο.

hen arantes boetheiais echronto hupodzonnuntes to ploion fobumenoi te me eis ten surtin ekpesosi chalasantes to skeuos hutos eferonto

18Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.

Σφοδρῶς δὲ χειμαζομένων ἡμῶν, τῇ ἑξῆς ἐκβολὴν ἐποιοῦντο·

sfodros de cheimadzomenon hemon te hexes ekbolen epoiunto

19E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.

καὶ τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τὴν σκευὴν τοῦ πλοίου ἐρρίψαμεν.

kai te trite autocheires ten skeuen tu ploiu erripsamen

20E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.

Μήτε δὲ ἡλίου μήτε ἄστρων ἐπιφαινόντων ἐπὶ πλείονας ἡμέρας, χειμῶνός τε οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου, λοιπὸν περιῃρεῖτο πᾶσα ἐλπὶς τοῦ σώζεσθαι ἡμᾶς.

mete de heliu mete astron epifainonton epi pleionas hemeras cheimonos te uk oligu epikeimenu loipon periereito pasa elpis tu sodzesthai hemas

21Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.

Πολλῆς δὲ ἀσιτίας ὑπαρχούσης, τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν, Ἔδει μέν, ὦ ἄνδρες, πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης, κερδῆσαί τε τὴν ὕβριν ταύτην καὶ τὴν ζημίαν.

polles de asitias huparchuses tote statheis ho paulos en meso auton eipen edei men o andres peitharchesantas moi me anagesthai apo tes kretes kerdesai te ten hubrin tauten kai ten dzemian

22Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.

Καὶ τὰ νῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν· ἀποβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν, πλὴν τοῦ πλοίου.

kai ta nun paraino humas euthumein apobole gar psuches udemia estai ex humon plen tu ploiu

23Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,

Παρέστη γάρ μοι τῇ νυκτὶ ταύτῃ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, οὗ εἰμι, ᾧ καὶ λατρεύω,

pareste gar moi te nukti taute angelos tu theu hu eimi ho kai latreuo

24dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.

λέγων, Μὴ φοβοῦ, Παῦλε· Καίσαρί σε δεῖ παραστῆναι· καὶ ἰδού, κεχάρισταί σοι ὁ Θεὸς πάντας τοὺς πλέοντας μετὰ σοῦ.

legon me fobu paule kaisari se dei parastenai kai idu kecharistai soi ho theos pantas tus pleontas meta su

25Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.

Διὸ εὐθυμεῖτε ἄνδρες· πιστεύω γὰρ τῷ Θεῷ ὅτι οὕτως ἔσται καθ᾿ ὃν τρόπον λελάληταί μοι.

dio euthumeite andres pisteuo gar to theo hoti hutos estai kath hon tropon lelaletai moi

26Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.

Εἰς νῆσον δέ τινα δεῖ ἡμᾶς ἐκπεσεῖν.

eis neson de tina dei hemas ekpesein

27Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.

Ὡς δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη νὺξ ἐγένετο, διαφερομένων ἡμῶν ἐν τῷ Ἀδρίᾳ, κατὰ μέσον τῆς νυκτὸς ὑπενόουν οἱ ναῦται προσάγειν τινὰ αὐτοῖς χώραν·

hos de tessareskaidekate nux egeneto diaferomenon hemon en to adria kata meson tes nuktos hupenoun hoi nautai prosagein tina autois choran

28E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.

καὶ βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς εἴκοσι· βραχὺ δὲ διαστήσαντες, καὶ πάλιν βολίσαντες, εὗρον ὀργυιὰς δεκαπέντε·

kai bolisantes heuron orguias eikosi brachu de diastesantes kai palin bolisantes heuron orguias dekapente

29E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.

φοβούμενοί τε μήπως εἰς τραχεῖς τόπους ἐκπέσωσιν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας, ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι.

fobumenoi te mepos eis tracheis topus ekpesosin ek prumnes rhipsantes ankuras tessaras euchonto hemeran genesthai

30Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,

Τῶν δὲ ναυτῶν ζητούντων φυγεῖν ἐκ τοῦ πλοίου, καὶ χαλασάντων τὴν σκάφην εἰς τὴν θάλασσαν, προφάσει ὡς ἐκ πρῴρας μελλόντων ἀγκύρας ἐκτείνειν,

ton de nauton dzetunton fugein ek tu ploiu kai chalasanton ten skafen eis ten thalassan profasei hos ek proras mellonton ankuras ekteinein

31disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.

εἶπεν ὁ Παῦλος τῷ ἑκατοντάρχῃ καὶ τοῖς στρατιώταις, Ἐὰν μὴ οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳ, ὑμεῖς σωθῆναι οὐ δύνασθε.

eipen ho paulos to hekatontarche kai tois stratiotais ean me hutoi meinosin en to ploio humeis sothenai u dunasthe

32Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.

Τότε οἱ στρατιῶται ἀπέκοψαν τὰ σχοινία τῆς σκάφης, καὶ εἴασαν αὐτὴν ἐκπεσεῖν.

tote hoi stratiotai apekopsan ta schoinia tes skafes kai eiasan auten ekpesein

33Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.

Ἄχρι δὲ οὗ ἔμελλεν ἡμέρα γίνεσθαι, παρεκάλει ὁ Παῦλος ἅπαντας μεταλαβεῖν τροφῆς, λέγων, Τεσσαρεσκαιδεκάτην σήμερον ἡμέραν προσδοκῶντες ἄσιτοι διατελεῖτε, μηδὲν προσλαβόμενοι.

achri de hu emellen hemera ginesthai parekalei ho paulos hapantas metalabein trofes legon tessareskaidekaten semeron hemeran prosdokontes asitoi diateleite meden proslabomenoi

34Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.

Διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς προσλαβεῖν τροφῆς· τοῦτο γὰρ πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ὑπάρχει· οὐδενὸς γὰρ ὑμῶν θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς πεσεῖται.

dio parakalo humas proslabein trofes tuto gar pros tes humeteras soterias huparchei udenos gar humon thrix ek tes kefales peseitai

35Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.

Εἰπὼν δὲ ταῦτα, καὶ λαβὼν ἄρτον, εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ ἐνώπιον πάντων· καὶ κλάσας ἤρξατο ἐσθίειν.

eipon de tauta kai labon arton eucharistese to theo enopion panton kai klasas erxato esthiein

36Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.

Εὔθυμοι δὲ γενόμενοι πάντες καὶ αὐτοὶ προσελάβοντο τροφῆς.

euthumoi de genomenoi pantes kai autoi proselabonto trofes

37Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.

Ἦμεν δὲ ἐν τῷ πλοίῳ αἱ πᾶσαι ψυχαί, διακόσιαι ἑβδομήκοντα ἕξ.

emen de en to ploio hai pasai psuchai diakosiai hebdomekonta hex

38Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.

Κορεσθέντες δὲ τροφῆς ἐκούφιζον τὸ πλοῖον, ἐκβαλλόμενοι τὸν σῖτον εἰς τὴν θάλασσαν.

koresthentes de trofes ekufidzon to ploion ekballomenoi ton siton eis ten thalassan

39Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.

Ὅτε δὲ ἡμέρα ἐγένετο, τὴν γῆν οὐκ ἐπεγίνωσκον· κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλόν, εἰς ὃν ἐβουλεύσαντο, εἰ δύναιντο, ἐξῶσαι τὸ πλοῖον.

hote de hemera egeneto ten gen uk epeginoskon kolpon de tina katenoun echonta aigialon eis hon ebuleusanto ei dunainto exosai to ploion

40Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.

Καὶ τὰς ἀγκύρας περιελόντες εἴων εἰς τὴν θάλασσαν, ἅμα ἀνέντες τὰς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων· καὶ ἐπάραντες τὸν ἀρτέμονα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν.

kai tas ankuras perielontes eion eis ten thalassan hama anentes tas dzeukterias ton pedalion kai eparantes ton artemona te pneuse kateichon eis ton aigialon

41Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.

Περιπεσόντες δὲ εἰς τόπον διθάλασσον ἐπώκειλαν τὴν ναῦν· καὶ ἡ μὲν πρῷρα ἐρείσασα ἔμεινεν ἀσάλευτος, ἡ δὲ πρύμνα ἐλύετο ὑπὸ τῆς βίας τῶν κυμάτων.

peripesontes de eis topon dithalasson epokeilan ten naun kai he men prora ereisasa emeinen asaleutos he de prumna elueto hupo tes bias ton kumaton

42O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;

Τῶν δὲ στρατιωτῶν βουλὴ ἐγένετο ἵνα τοὺς δεσμώτας ἀποκτείνωσι, μή τις ἐκκολυμβήσας διαφύγοι.

ton de stratioton bule egeneto hina tus desmotas apokteinosi me tis ekkolumbesas diafugoi

43mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.

Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος, βουλόμενος διασῶσαι τὸν Παῦλον, ἐκώλυσεν αὐτοὺς τοῦ βουλήματος, ἐκέλευσέ τε τοὺς δυναμένους κολυμβᾷν ἀπορρίψαντας πρώτους ἐπὶ τὴν γῆν ἐξιέναι·

ho de hekatontarchos bulomenos diasosai ton paulon ekolusen autus tu bulematos ekeleuse te tus dunamenus kolumban aporripsantas protus epi ten gen exienai

44Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

καὶ τοὺς λοιπούς, οὓς μὲν ἐπὶ σανίσιν, οὓς δὲ ἐπί τινων τῶν ἀπὸ τοῦ πλοίου. Καὶ οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐπὶ τὴν γῆν.

kai tus loipus hus men epi sanisin hus de epi tinon ton apo tu ploiu kai hutos egeneto pantas diasothenai epi ten gen

Anterior: Atos 26Próximo: Atos 28
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Texto bíblico da Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.

Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções