Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

1 Coríntios 3

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra
Tradução:BLIVREARARC69NTLH

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.

Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν ὡς πνευματικοῖς, ἀλλ᾿ ὡς σαρκικοῖς, ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ.

kai ego adelfoi uk edunethen lalesai humin hos pneumatikois all hos sarkikois hos nepiois en christo

2Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.

Γάλα ὑμᾶς ἐπότισα, καὶ οὐ βρῶμα· οὔπω γὰρ ἠδύνασθε, ἀλλ᾿ οὔτε ἔτι νῦν δύνασθε·

gala humas epotisa kai u broma upo gar edunasthe all ute eti nun dunasthe

3Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?

ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε· ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις καὶ διχοστασίαι, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε, καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε;

eti gar sarkikoi este hopu gar en humin dzelos kai eris kai dichostasiai uchi sarkikoi este kai kata anthropon peripateite

4Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?

Ὅταν γὰρ λέγῃ τις, Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἕτερος δέ, Ἐγὼ Ἀπολλώ, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε;

hotan gar lege tis ego men eimi paulu heteros de ego apollo uchi sarkikoi este

5Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.

Τίς οὖν ἐστι Παῦλος, τίς δὲ Ἀπολλώς, ἀλλ᾿ ἢ διάκονοι δι᾿ ὧν ἐπιστεύσατε, καὶ ἑκάστῳ ὡς ὁ Κύριος ἔδωκεν;

tis un esti paulos tis de apollos all e diakonoi di hon episteusate kai hekasto hos ho kurios edoken

6Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.

Ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς ηὔξανεν.

ego efuteusa apollos epotisen all ho theos euxanen

7De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.

Ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστί τι, οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ᾿ ὁ αὐξάνων Θεός.

hoste ute ho futeuon esti ti ute ho potidzon all ho auxanon theos

8Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.

Ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν· ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον.

ho futeuon de kai ho potidzon hen eisin hekastos de ton idion misthon lepsetai kata ton idion kopon

9Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.

Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.

theu gar esmen sunergoi theu georgion theu oikodome este

10Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.

Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι, ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ. Ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ.

kata ten charin tu theu ten dotheisan moi hos sofos architekton themelion tetheika allos de epoikodomei hekastos de blepeto pos epoikodomei

11Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.

Θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός.

themelion gar allon udeis dunatai theinai para ton keimenon hos estin iesus ho christos

12Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,

Εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην,

ei de tis epoikodomei epi ton themelion tuton chruson arguron lithus timius xula chorton kalamen

13manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.

ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται· ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει, ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται· καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει.

hekastu to ergon faneron genesetai he gar hemera delosei hoti en puri apokaluptetai kai hekastu to ergon hopoion esti to pur dokimasei

14Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;

Εἴ τινος τὸ ἔργον μένει ὃ ἐπῳκοδόμησε, μισθὸν λήψεται.

ei tinos to ergon menei ho epokodomese misthon lepsetai

15se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.

Εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται· αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτω δὲ ὡς διὰ πυρός.

ei tinos to ergon katakaesetai dzemiothesetai autos de sothesetai huto de hos dia puros

16Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?

Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε, καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;

uk oidate hoti naos theu este kai to pneuma tu theu oikei en humin

17Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.

Εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς.

ei tis ton naon tu theu ftheirei ftherei tuton ho theos ho gar naos tu theu hagios estin hoitines este humeis

18Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.

Μηδεὶς ἑαυτὸν ἐξαπατάτω· εἴ τις δοκεῖ σοφὸς εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, μωρὸς γενέσθω, ἵνα γένηται σοφός.

medeis heauton exapatato ei tis dokei sofos einai en humin en to aioni tuto moros genestho hina genetai sofos

19Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.

Ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. Γέγραπται γάρ, Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.

he gar sofia tu kosmu tutu moria para to theo esti gegraptai gar ho drassomenos tus sofus en te panurgia auton

20E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.

Καὶ πάλιν, Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.

kai palin kurios ginoskei tus dialogismus ton sofon hoti eisi mataioi

21Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:

Ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις· πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν,

hoste medeis kauchastho en anthropois panta gar humon estin

22seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,

εἴτε Παῦλος, εἴτε Ἀπολλώς, εἴτε Κηφᾶς, εἴτε κόσμος, εἴτε ζωή, εἴτε θάνατος, εἴτε ἐνεστῶτα, εἴτε μέλλοντα· πάντα ὑμῶν ἐστιν,

eite paulos eite apollos eite kefas eite kosmos eite dzoe eite thanatos eite enestota eite mellonta panta humon estin

23e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.

ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ, Χριστὸς δὲ Θεοῦ.

humeis de christu christos de theu

Anterior: 1 Coríntios 2Próximo: 1 Coríntios 4
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Texto bíblico da Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.

Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções