Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

1 Coríntios 11

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra
Tradução:BLIVREARARC69NTLH

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1SEDE meus imitadores, como também eu de Cristo.

Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.

mimetai mu ginesthe kathos kago christu

2E louvo-vos irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim, e retendes os preceitos como vo-los entreguei.

Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὅτι πάντα μου μέμνησθε, καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε.

epaino de humas adelfoi hoti panta mu memnesthe kai kathos paredoka humin tas paradoseis katechete

3Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo o varão, e o varão a cabeça da mulher; e Deus a cabeça de Cristo.

Θέλω δὲ ὑμᾶς εἰδέναι, ὅτι παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστι· κεφαλὴ δὲ γυναικός, ὁ ἀνήρ· κεφαλὴ δὲ Χριστοῦ, ὁ Θεός.

thelo de humas eidenai hoti pantos andros he kefale ho christos esti kefale de gunaikos ho aner kefale de christu ho theos

4Todo o homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.

Πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος ἢ προφητεύων, κατὰ κεφαλῆς ἔχων, καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.

pas aner proseuchomenos e profeteuon kata kefales echon kataischunei ten kefalen autu

5Mas toda a mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta, desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.

Πᾶσα δὲ γυνὴ προσευχομένη ἢ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ, καταισχύνει τὴν κεφαλὴν ἑαυτῆς· ἓν γάρ ἐστι καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξυρημένῃ.

pasa de gune proseuchomene e profeteuusa akatakalupto te kefale kataischunei ten kefalen heautes hen gar esti kai to auto te exuremene

6Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.

Εἰ γὰρ οὐ κατακαλύπτεται γυνή, καὶ κειράσθω· εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ τὸ κείρασθαι ἢ ξυρᾶσθαι, κατακαλυπτέσθω.

ei gar u katakaluptetai gune kai keirastho ei de aischron gunaiki to keirasthai e xurasthai katakaluptestho

7O varão pois não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do varão.

Ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν, εἰκὼν καὶ δόξα Θεοῦ ὑπάρχων· γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν.

aner men gar uk ofeilei katakaluptesthai ten kefalen eikon kai doxa theu huparchon gune de doxa andros estin

8Porque o varão não provém da mulher, mas a mulher do varão.

Οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός·

u gar estin aner ek gunaikos alla gune ex andros

9Porque também o varão não foi criado por causa da mulher, mas a mulher por causa do varão.

καὶ γὰρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνὴρ διὰ τὴν γυναῖκα, ἀλλὰ γυνὴ διὰ τὸν ἄνδρα·

kai gar uk ektisthe aner dia ten gunaika alla gune dia ton andra

10Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.

διὰ τοῦτο ὀφείλει ἡ γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους.

dia tuto ofeilei he gune exusian echein epi tes kefales dia tus angelus

11Todavia, nem o varão é sem a mulher, nem a mulher sem o varão, no Senhor.

Πλὴν οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικός, οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρός, ἐν Κυρίῳ.

plen ute aner choris gunaikos ute gune choris andros en kurio

12Porque, como a mulher provém do varão, assim também o varão provém da mulher, mas tudo vem de Deus.

Ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτω καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός, τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ.

hosper gar he gune ek tu andros huto kai ho aner dia tes gunaikos ta de panta ek tu theu

13Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?

Ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε· πρέπον ἐστὶ γυναῖκα ἀκατακάλυπτον τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι;

en humin autois krinate prepon esti gunaika akatakalupton to theo proseuchesthai

14Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o varão ter cabelo crescido?

Ἢ οὐδὲ αὐτὴ ἡ φύσις διδάσκει ὑμᾶς, ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ, ἀτιμία αὐτῷ ἐστί;

e ude aute he fusis didaskei humas hoti aner men ean koma atimia auto esti

15Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.

Γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ, δόξα αὐτῇ ἐστίν. Ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται αὐτῇ.

gune de ean koma doxa aute estin hoti he kome anti peribolaiu dedotai aute

16Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.

Εἰ δέ τις δοκεῖ φιλόνεικος εἶναι, ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ.

ei de tis dokei filoneikos einai hemeis toiauten sunetheian uk echomen ude hai ekklesiai tu theu

17Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.

Τοῦτο δὲ παραγγέλλων οὐκ ἐπαινῶ, ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖττον ἀλλ᾿ εἰς τὸ ἧττον συνέρχεσθε.

tuto de parangellon uk epaino hoti uk eis to kreitton all eis to hetton sunerchesthe

18Porque antes de tudo ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.

Πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν, καὶ μέρος τι πιστεύω.

proton men gar sunerchomenon humon en te ekklesia akuo schismata en humin huparchein kai meros ti pisteuo

19E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.

Δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν.

dei gar kai haireseis en humin einai hina hoi dokimoi faneroi genontai en humin

20De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor.

Συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, οὐκ ἔστι κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν.

sunerchomenon un humon epi to auto uk esti kuriakon deipnon fagein

21Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome e outro embriaga-se.

Ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθύει.

hekastos gar to idion deipnon prolambanei en to fagein kai hos men peina hos de methuei

22Não tendes porventura casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.

Μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν; Ἢ τῆς ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας; Τί ὑμῖν εἴπω; Ἐπαινέσω ὑμᾶς ἐν τούτῳ; Οὐκ ἐπαινῶ.

me gar oikias uk echete eis to esthiein kai pinein e tes ekklesias tu theu katafroneite kai kataischunete tus me echontas ti humin eipo epaineso humas en tuto uk epaino

23Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;

Ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗ παρεδίδοτο ἔλαβεν ἄρτον,

ego gar parelabon apo tu kuriu ho kai paredoka humin hoti ho kurios iesus en te nukti he paredidoto elaben arton

24E, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei: isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.

καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ εἶπε, Λάβετε, φάγετε· τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.

kai eucharistesas eklase kai eipe labete fagete tuto mu esti to soma to huper humon klomenon tuto poieite eis ten emen anamnesin

25Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue: fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.

Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι· τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἂν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.

hosautos kai to poterion meta to deipnesai legon tuto to poterion he kaine diatheke estin en to emo haimati tuto poieite hosakis an pinete eis ten emen anamnesin

26Porque todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice anunciais a morte do Senhor, até que venha.

Ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον, καὶ τὸ ποτήριον τοῦτο πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε ἄχρις οὗ ἂν ἔλθῃ.

hosakis gar an esthiete ton arton tuton kai to poterion tuto pinete ton thanaton tu kuriu katangellete achris hu an elthe

27Portanto, qualquer que comer este pão, ou beber o cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.

Ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου.

hoste hos an esthie ton arton tuton e pine to poterion tu kuriu anaxios enochos estai tu somatos kai haimatos tu kuriu

28Examine-se pois o homem a si mesmo, e assim coma deste pão e beba deste cálice.

Δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω, καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω.

dokimadzeto de anthropos heauton kai hutos ek tu artu esthieto kai ek tu poteriu pineto

29Porque o que come e bebe indignamente, come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.

Ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως, κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου.

ho gar esthion kai pinon anaxios krima heauto esthiei kai pinei me diakrinon to soma tu kuriu

30Por causa disto, há entre vós muitos fracos e doentes, e muitos que dormem.

Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι, καὶ κοιμῶνται ἱκανοί.

dia tuto en humin polloi astheneis kai arrostoi kai koimontai hikanoi

31Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.

Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα.

ei gar heautus diekrinomen uk an ekrinometha

32Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.

Κρινόμενοι δέ, ὑπὸ Κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν.

krinomenoi de hupo kuriu paideuometha hina me sun to kosmo katakrithomen

33Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.

Ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν, ἀλλήλους ἐκδέχεσθε.

hoste adelfoi mu sunerchomenoi eis to fagein allelus ekdechesthe

34Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que vos não ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for ter convosco.

Εἰ δέ τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω· ἵνα μὴ εἰς κρίμα συνέρχησθε. Τὰ δὲ λοιπά, ὡς ἂν ἔλθω, διατάξομαι.

ei de tis peina en oiko esthieto hina me eis krima sunerchesthe ta de loipa hos an eltho diataxomai

Anterior: 1 Coríntios 10Próximo: 1 Coríntios 12
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Texto bíblico da Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.

Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções